Σχετικά με τα έργα

Τα ζωγραφικά έργα της ιστοσελίδας είναι προς πώληση .

Στην περίπτωση που σας ενδιαφέρει ένα έργο μπορείτε να στείλετε email ζητώντας περαιτέρω πληροφορίες.

Email

info@pouliasikaterina.gr

Η διαχρονικότητα της κρίσης 2016

- Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στο ΕΚΤΠ (Ελληνικό κέντρο τέχνης και πολιτισμού) στο Σύνταγμα το 2016

- Βίντεο της έκθεσης

- Συνέντευξη 01

- Συνέντευξη 02

ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Η καινούργια ζωγραφική δουλειά της Αικατερίνης Πουλιάση με τίτλο: « Η Διαχρονικότητα της κρίσης » αποτελεί το καταστάλγμα μιας τροχιάς που διέγραψε μέσα από τις καλλιτεχνικές γνώσεις κι αναζητήσεις της.

Η διαχρονική γέννηση και φθορά, η αγωνία και η χαρά, η αρχέγονη πάλη, η ενέργεια που καθορίζει αμετάκλητα τις συμπεριφορές της ζωής, η κοινωνική και πολιτιστική κρίση, η μετουσιωμένη δραματική εκδήλωση της ζωής που πολλές φορές εκδηλώνεται ως ειρωνεία, απάθεια, έλλειψη επικοινωνίας κι έντονης μοναχικότητας, οι κραυγές της ζωής μιας ανελέητης εκρηκτικότητας είναι στοιχεία που η ζωγράφος αφηγείται εικαστικά στα έργα αυτής της έκθεσης, κι επιχειρεί μια σε βάθος ανίχνευση του εσωτερικού ψυχισμού.

Ο ψυχογραφικός κόσμος είναι ο στόχος της που τον διατυπώνει με λιτό και απέριττο τρόπο, κρατώντας τα κυρίαρχα στοιχεία που διατυπώνουν το συναίσθημα. Το χρώμα της απλώνεται λιτά σε αιθερικούς τόνους, κρατώντας την συναισθηματική αξία του εικαστικού λόγου. Η συνθετική δύναμη κυριαρχεί στα έργα της, μέσα από λεπτούς χαρακτήρες χρωμάτων, στοιχείων και αφήγησης.

Η ζωγράφος μέσα από τα έργα αυτής της έκθεσης επιχειρεί να αγγίξει τον εσωτερικό κόσμο της ζωής σε μια εποχή κρίσης και πτώσης αξιών.

Αντώνης Κουρτικάκης
Ιστορικός τέχνης


ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Μέσα από τα έργα αυτής μου της έκθεσης επιχειρώ να αναδείξω τα στοιχεία της κρίσης που βιώνει ο άνθρωπος σε δύσκολους και χαλεπούς καιρούς.

Η γέννηση και η φθορά, το αβέβαιο μέλλον, η έλλειψη επικοινωνίας, η κοινωνική και πολιτιστική κρίση, η δραματική εκδήλωση της ζωής στην ελπιδοφόρα πορεία της, η μοναχικότητα, η απουσία της ελπίδας και του ονείρου που διαβαίνει ο άνθρωπος προβάλλουν μέσα από τα έργα που παρουσιάζω σε αυτή την έκθεση, θέλοντας να επισημάνω την παγκόσμια κρίση αξιών και συνειδήσεων.

Τα καθημερινά μηνύματα κι ερεθίσματα μεταφέρονται στη ζωή και στη σκέψη και αγκομαχούν να μετουσιώσουν στη ζωή μια ελπιδοφόρα λάμψη, την οποία δικαιούται να έχει. Οι καθημερινές σκηνές δοκιμασίας μαρτυρούν ένα ψυχογράφημα αντίθετο με την αξιοπρέπεια και τον πολιτισμό. Αυτό το ταξίδεμα επιχειρώ να παρουσιάσω μέσα από τα έργα αυτής της έκθεσής μου.

Πιστεύω πως ο καλλιτέχνης, σαν ενδοσκόπος του κοινωνικού γίγνεσθαι, οφείλει αυτή την αναφορά με απώτερο σκοπό την βαθειά συνειδητότητα, σε μια αλλαγή με στόχο την αξιοπρέπεια, την ελπίδα και την χαρά της ζωής.

Σκηνές της καθημερινότητας που διαβαίνουν από το δράμα στην ειρωνεία, από την στέρηση στην αβεβαιότητα και την έλλειψη αξιών διαγράφονται γλαφυρά στα έργα μου. Ο καλλιτέχνης πιστεύω πως πρέπει να είναι κοινωνός αυτής της αναφοράς, ώστε να μεταφέρει τους προβληματισμούς και την απώλεια της ελπίδας.

Η ζωή αγκομαχά μέσα στη δίνη των καιρών κι αναζητά διεξόδους για να λάμψει σαν δύναμη ελπιδοφόρα και να διαβεί δρόμους φωτεινούς κι ελπιδοφόρους. Είναι το σημαντικότερο μήνυμα των καιρών σε μια εποχή αμφισβήτησης και κρίσης. Η αναφορά μου μέσα από τα έργα αυτής της έκθεσης είναι πιστεύω ένα μήνυμα αυτοκριτικής για όλους.


ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Βασική αφορμή για την ιδέα της έκθεσής μου στάθηκε η προσπάθειά μου να σχεδιάσω ανθρώπους εκ του φυσικού. Παρατηρώντας τα συναισθήματα των ανθρώπων, που επιδρούν στην κίνηση, τη στάση του σώματος και την έκφραση του προσώπου, διαπίστωσα πόσο δυσάρεστες είναι οι συνέπειες της κρίσης στον ψυχισμό και τις αντιδράσεις τους.

Εκείνο που με προβλημάτιζε ακόμη περισσότερο όμως ήταν που αντιλήφθηκα ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος καθώς κι οι αντιδράσεις του σε αυτές ομοιάζουν διαχρονικά. Αναρωτήθηκα ποιες μπορεί να είναι οι αιτίες που τα προβλήματα κι οι ανθρώπινες αντιδράσεις παρουσιάζουν μια επαναληπτικότητα; Πώς μπορεί ο άνθρωπος να εκμαιεύσει την ομορφιά από τη ζωή, ακόμη κι όταν κατακλύζεται από προβλήματα βασικά και σοβαρά όπως της επιβίωσης; Τελικά ο πόνος έχει κατασταλτική επιρροή στις ανθρώπινες δυνάμεις ή μπορεί να αποτελέσει και το κέντρισμα για την αφύπνιση της συνείδησης;

Έτσι συνέθεσα 32 πολύ-μορφικά έργα, όπου ο άνθρωπος, τα προβλήματα, τα συναισθήματα κι η αντιμετώπισή τους αποτελούν κεντρικά στοιχεία. Μέσα από αυτά στόχος μου ήταν να κεντρίσω τον θεατή να ανακαλύψει την ομορφιά της ζωής που κρύβεται πίσω από τα προβλήματα ή/και πώς αυτά συμβάλλουν στην πιο συνειδητοποιημένη αναζήτησή της.

Οι επισκέπτες της έκθεσης, εκλεκτοί φίλοι και καλεσμένοι κι άλλοτε απλά περίεργοι περαστικοί που τους κέντριζε το θέμα της «Διαχρονικότητας της κρίσης», στάθηκαν με βαθύ στοχασμό κι ενδιαφέρον απέναντι στα έργα μου, αναζητώντας τα βαθύτερα στοιχεία ύπαρξης που υποπτεύονταν ότι μπορούσαν να εκμαιεύσουν. Αυτή θεωρώ ότι απετέλεσε και την επιτυχία της έκθεσής μου.

Οι θεατές δεν στάθηκαν απλοί παρατηρητές ή θαυμαστές της αισθητικής αξίας των έργων μου, αλλά περιδιάβηκαν με βαθύ στοχασμό όλα τα στοιχεία των έργων μου: μορφές, κίνηση, συναίσθημα, στάσεις και συμπεριφορές που διέφεραν από έργο σε έργο. Απετέλεσαν κοινωνούς μιας διετούς προσπάθειας που έκανα να αγγίξω την βαθειά ψυχοσύνθεση των κοινωνικών προβλημάτων σε εποχή κρίσης αξιών και πολιτισμού. Γι’ αυτό ο χώρος έκθεσης των έργων μου μετατράπηκε εξ’ αρχής σε πνευματικό μετερίζι ανταλλαγής απόψεων για τη βαθειά φιλοσοφία της ζωής, τις αγωνίες κι αναζητήσεις του ανθρώπου για το καλύτερο, κι αυτό ήταν για μένα καλλιτεχνική απολαυή, αλλά κυρίως πνευματικό απόσταγμα.